دعای روز دوم ماه رمضان | صوت، تصویر، ترجمه و متن دعای روز دوم ماه رمضان

دعای روز دوم ماه رمضان موضوعی است که قصد داریم در این مطلب به آن بپردازیم و صوت، تصویر، ترجمه و متن دعای روز دوم ماه رمضان را در اختیار شما عزیزان قرار دهیم.

همانطور که می دانید، توجه و عمل به اعمال مستحبی در ماه رمضان از ثواب بسیار بالایی برخوردار می باشد که در این بین خواندن دعای ماه رمضان می تواند به حالات معنوی و بهره مندی از فیض هر چه بیشتر روزهای این ماه مبارک، کمک نماید.

ترجمه و متن دعای روز دوم ماه رمضان:

اللَّهُمَّ قَرِّبْنِی فِیهِ إِلَى مَرْضَاتِکَ، وَ جَنِّبْنِی فِیهِ مِنْ سَخَطِکَ وَ نَقِمَاتِکَ، وَ وَفِّقْنِی فِیهِ لِقِرَاءَهِ آیَاتِکَ، بِرَحْمَتِکَ یَا أَرْحَمَ الرَّاحِمِینَ.

خدایا مرا در این ماه به خشنودی ات نزدیک کن، و از خشم و انتقامت برکنار دار، و به قرائت آیاتت موفق کن، ای مهربان ترین مهربانان.

فایل تصویر دعای روز دوم ماه مبارک رمضان
فایل تصویر دعای روز دوم ماه مبارک رمضان

دانلود فایل صوتی دعای روز دوم ماه مبارک رمضان:

دانلود با صدای استاد خانچی

دانلود با صدای استاد موسوی قهار

تشریح دعای روز دوم ماه رمضان:

آنچه انسان را به بهشت مى برد، یا به دوزخ مى کشد، «رضا»، یا «سَخَط» پروردگار است.

خشم و رضاى خدا، خشم و خشنودى خدا هم، نتیجه و بازتاب عمل ماست. ماییم که با عملمان، خدا را راضى مى کنیم یا به خشم مى آوریم. «طاعت» ما، مایه رضایت اوست و معصیتمان، او را ساخط و خشمگین خواهد کرد.

چه عذابى دردناکتر از غضب و نارضایى خدا؟!… و چه پاداشى برتر و بزرگتر از خشنودى و رضاى حق؟!

پس باید موجبات رضایتش را فراهم کرد، باید با عمل صالح، کار خیر، حق طلبى، ایثار و اخلاص، انفاق و صدقه، طاعت و عبادت و… به خداوند نزدیک شد و رضاى او را کسب کرد.

باید از نافرمانى، کینه توزى، بدخواهى، سوءنیّت، حسد و غیبت، احتکار و زراندوزى، گرانفروشى و حرامخوارى، ستم و حقکشى دورى کرد، چرا که اینها مایه غضب الهى است، و هر کس مغضوب درگاه خدا گردد، خیر و برکت از او روى گردان خواهد شد و درهاى تباهى و گمراهى و عذاب به رویش گشوده خواهد گشت. به فرموده پیامبر خدا صلى الله علیه و آله به على علیه السلام: بالاترین عمل در این ماه، پرهیز از گناه است:

«اَفضَلُ الأعمالِ فى هذَا الشَّهرِ الوَرَعُ عَن مَحارِمِ اللّه .»

از آیات قرآن در این زمینه چه برمى آید و چه عملى موجب رضاى حق، و کدام عمل سبب خشم و نارضایتى خالق، به حساب آمده است؟

در برخى آیات، رضایت طرفینى مطرح شده است، یعنى هم رضایت خدا از انسان و انسان از خدا، و در این زمینه، تعبیر «رَضِىَ اللّه ُ عَنهُم وَ رَضُوا عَنْه» آمده است. امّا موارد این سخن:

اوّل: نسبت به آنان که در ایمان و عملشان و در عقیده و جهادشان «صادق»اند.

دوم: درباره آنان که در دوره هاى سختِ نهضت اسلامى، جزو پیشگامان انقلاب و دیندارى بودند و در دوره مکّى و مدنى، لقب مهاجرین و انصار را به خود اختصاص دادند و در پیوستن به پیامبر، دست به هجرت زدند.

سوّم: تابعین و پیروانى که در تداوم راه پیشتازان، تلاش کرده، با پیامبر که رهبر نهضت بود، بیعت کردند.

چهارم: مؤمنان راستین و راسخى که با دشمنان خدا و پیامبر، و مخالفانِ مکتب و دینشان هرگز سازش نکرده و دشمن را به دوستى نگرفتند و رابطه ولایى و مودّتى برقرار نکردند، هر چند که دشمنان خدا و دین، از بستگان نزدیک و خویشاوندانشان بودند

پنجم: آنانکه داراى «ایمان» و «عمل صالح» و «خشیت» از خدا بودند.

اینها از جمله مواردى است که نشانى قبول و رضاى الهى بر آنها خورده است و ما که در دعایمان نزدیک شدن به موجبات رضایت خدا را مى طلبیم، با توجه به موارد یاد شده، باید از طریقِ:

  •  ایمان و عمل صالح و خشیت
  •  صداقت در عقیده و جهاد
  •  پیشاهنگى در هجرت و نصرت انقلاب و دین
  •  بیعت مستحکم با رهبرى و ولایت
  • پیوندهاى مکتبى داشتن و رعایت مرزهاى عقیدتى و مرامى و ارزشى،

وسایل این قرب را فراهم کنیم.

قرائت قرآن:

مطلب دیگر نیایش امروز، توفیق براى قرائت قرآن است. قرآن، کتاب خداوند و وحى الهى است، مجموعه آیات روشن پروردگار است. برخورد ما با قرآن نیز ممکن است در «رضا» و «سخط» الهى مؤثّر باشد.

خواندن ونخواندن آن، عمل کردن وعمل نکردن به آن،

قرآن را روى سرنهادن یا زیرپا افکندن، در این که خدا از ما راضى باشد یا ناراضى، نقش تعیین کننده داد. قرآن را باید گشود و خواند، که این قانون، مرامنامه زندگى و منشور حیات است.

چه خوش است یک شب، بکُشى هوا رابه خلوص خواهى، زخدا، خدا رابه حضور خوانى، ورقى ز قرآنفکنى در آتش، کتب ریا را راستى آیا قرآن حق ندارد که از غربت خویش در میان مسلمین، به شکوه برخیزد؟

آیا جا ندارد که از مهجور ماندن قرآن میان امّت هاى اسلامى بنالیم؟ قرآنى که آیه آیه اش الهام دهنده است و سوره سوره اش، درسى گران و آموزشى عمیق دارد، چگونه مورد فراموشى قرار گرفته است!…

امام صادق علیه السلام فرموده است:

«قرآن، عهد خـدا با خلق است و سزاوار است کـه هـر مسلمان، به این « عهدنامه » نـگاه کنـد و هر روز مقدارى (۵۰ آیه) از آن را بخواند.»

امّا آنچه مهمّ است، صِرف تکرار الفاظ نیست، بلکه فهم معانى و عمل به امر و نهى و احکام آن است. خواندنى با تأمّل و تدبّر، قرائتى همراه با عبرت و اعتبار، و تلاوتى با اندیشه و استبصار.

امام صادق علیه السلام فرمود:

«بر شما باد قرآن… هر آیه اى را یافتید که سبب نجات پیشینیان شما گشته، به آن عمل کنید و هر آیه اى را دیدید که بیان هلاکت اقوام گذشته را داراست، از آن مسأله اجتناب کنید.»

این، خود بیان یک فلسفه بلند حیات و تاریخ است. مسأله عبرت گرفتن و آموزش و تجربه اندوزى. باید قرآن را تلاوت کرد، زیاد هم باید خواند، با تفکّر و تأمّل، باید قرائت کرد، با وضو و با شستشوى دهان به تلاوت پرداخت،

و با صداى خوب و لحن زیباى عربى باید خواند. (اِقرَؤُوا القُرآنَ بِلُحُونِ العَرَبِ وَ اَصواتِها.)

پیامبر اسلام صلى الله علیه و آله فرمود:

«براى هر چیزى زینتى است و زینت قرآن، صداى خوب است»

در سیره معصومین روایت شده است که در ماه رمضان زیاد قرآن مى خواندند و گاهى چند ختم قرآن در این ماه داشتند و به اصحاب خود نیز چنین سفارش مى کردند. از خداى ارحم الراحمین مدد بخواهیم که با توفیق قرائت قرآن، زمینه عمل به آیات الهى را فراهم کنیم، تا به دیدار حق و قرب الهى و مقام «رضا» نایل گردیم.

منبع:رسانه فرهنگی و مه

فیسبوک توییتر گوگل + لینکداین تلگرام واتس اپ کلوب

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

  • خانه
  • مذهبی
  • دعای روز دوم ماه رمضان | صوت، تصویر، ترجمه و متن دعای روز دوم ماه رمضان